خواهم که رخت بینم ودیدن نتوانم

                                                   

                                                             ازباغ گل روی توچیدن نتوانم


تومعنی عشقی که تو را خواهم و جویم


                                                          افسوس به کوی توپریدن نتوانم


ای عشق بیا نغمه سرای من ودل باش


                                                        من چون دل خود بی توتپیدن نتوانم


چون آهوی زخمی که به یک سو فتاده


                                                           جزدرخودم از درد خزیدن نتوانم